Historia szkoły

                  Historia gmachu szkoły sięga 1898 roku, kiedy to Rada Gminna podjęła starania o zorganizowanie szkoły średniej w Mielcu. Orędownikiem budowy był Stefan Sękowski – marszałek powiatu.

Gimnazjum w Mielcu utworzono z początkiem roku szkolnego 1905/1906.
Miało ono siedzibę w „szkole pod zegarem” naprzeciwko kościoła pw. Św. Mateusza.

Do budowy gmachu gimnazjum wg projektu Tadeusza Tekielskiego przystąpiono w 1910 roku.
Wykonawcą była firma Jakuba Bettlera z Krakowa. Na budowę zużyto 2 miliony cegieł.

Nowy gmach oddano do użytku 3 grudnia 1912 roku. Wówczas otwarto także bursę gimnazjalną. Szkoła nosiła imię Stanisława Kostki.

Kierownikiem szkoły był wówczas ks. Roman Sitko, którego rok później zastąpił Wincenty Tyran. W czerwcu 1913 roku odbyła się pierwsza matura. Świadectwa dojrzałości otrzymało 29 absolwentów.

Wśród nich:

• Tadeusz Bigo z Mielca, późniejszy profesor prawa administracyjnego na uniwersytecie we Lwowie a potem we Wrocławiu,
• Maciej Łach z Woli Pławskiej, późniejszy starosta nowosądecki i krakowski,
• Franciszek Sokół z Cyranki, późniejszy Komisarz Rządu Miasta Gdyni i obrońca Wybrzeża we wrześniu 1939 roku.

W czasie I wojny światowej w budynku szkoły mieściły się koszary dla wojsk austriackich i szpital wojskowy. Przetrzymywano też tutaj jeńców wojennych. W październiku 1915 roku gmach przejęła ponownie szkoła i od tej pory nauka trwała tu nieprzerwanie do odzyskania przez Polskę iepodległości.

W okresie międzywojennym budynek przeznaczony był wyłącznie dla szkolnictwa.
Do 1932 roku funkcjonowało tu 8 – letnie gimnazjum.

Działalność szkolna:

• 1925/26 – nadanie gimnazjum imienia Stanisława Konarskiego
• 1929 – utworzenie miesięcznika „Dziewanna”
• 1931/32 – utworzenie orkiestry symfonicznej
• 1929 – założenie przez prof. Stanisława Lachmana Gimnazjalnego Zespołu Śpiewaczego „Melodia”

W okresie okupacji hitlerowskiej budynek został zdewastowany. Jego część wykorzystywano na szkołę dla dzieci volksdeutschów, a w pozostałej części mieścił się magazyn zbożowy i skład części lotniczych. Pod koniec wojny był tu szpital wojskowy.

Po wojnie budynek został ponownie przeznaczony dla szkolnictwa. Do 1951 roku mieściło się tutaj Gimnazjum i Liceum im. S. Konarskiego. W 1947 roku utworzono Liceum Pedagogiczne, które od 1951 roku miało siedzibę w tym gmachu.